Murat: Arkadaşlar, sonunda taşınmayı bitirdik. Uff! Bu taşınma işi ne zor bir şeymiş!
Ceyda: Haklısın Murat. Ben hayatımda bu kadar çok eşya taşıdığımı hatırlamıyorum. Bir de sürekli bir şeyler kayboluyor. Mesela şu an televizyon kumandası nerede, bilmiyorum!
SOHBETİN TÜMÜ
İyi akşamlar sevgili seyirciler! Bugün size çok ilginç ve lezzetli bir haberimiz var. Adana semalarında vatandaşlar garip ışıklar gördüler ve önce korktular ama sonra çok şaşırdılar. Çünkü uzaylılar, Adana’nın ünlü kebabını yemek için şehre iniş yaptılar!
HABERİN DEVAMI
Cumartesi sabahı erkenden uyandım. Planım basitti: şehir dışındaki eski pazarı gezmek, sonra da arkadaşım Ayşe ile kahve içmek. Ancak otobüs durağına vardığımda elektronik tabela garip bir mesaj gösteriyordu: “Özel Sefer – Sürpriz Hedef”. Meraklandım; içimde çocukça bir heyecan yükseldi. Yaklaşık on beş yolcuyla birlikte fazla düşünmeden otobüse bindim.
HİKAYENİN DEVAMI
Lisa, altı saattir bir sandalyede oturuyordu. Aynı pozisyonda durmaktan çok yorgun hissediyordu. Karşısında ünlü ressam Leonardo da Vinci vardı. Lisa’nın çok eski bir arkadaşıydı onun için her zaman ona “Leo” diyordu. Leo çok güzel resimler yapıyordu ancak kötü bir tarafı vardı. Bu resimleri çok yavaş yapıyordu… Lisa da bunu biliyordu o yüzden modellik teklifini yıllarca reddetti ama, işte, sonunda onu kıramadı.
HİKAYENİN DEVAMI
Bir zamanlar küçük bir köy varmış. Bu köy çok güzelmiş ama köylüler mutlu değilmiş çünkü bu köyü kocaman, korkunç ve kibirli bir dev, Tergo yönetirmiş. Tergo, her gün köylülere emirler verir, onları baskıyla yönetirmiş. Köylüler de onu kızdırmamak için korkuyla emirlerini dinler ve o ne söylerse yaparlarmış.
MASALIN DEVAMI
Ben Meral Kaya. 51 yaşındayım ama ruhen, sanırım, hâlâ 25’im! Yani, en azından sabahları kahvemi içtikten sonra… Mutfak benim hayatım. Çocukken hep annemin peşinden ben de mutfağa giriyordum ama itiraf edeyim, öncelikle yemek yemek için. Yıllar sonra fark ettim ki yemek yapmak da en az yemek yemek kadar güzel!
YAZININ DEVAMI
Bir sabah uyandım ve, aman tanrım, felaket! Telefonum çalışmıyor! Neden? Çünkü şarjı bitmiş! Yüzde sıfır! Şarj aletim çalışmıyor. Sanırım, hayatım burada bitti. Yolun sonu! Tüm ömrüm bu kadarmış! Ama hayır, hayatta kalmalıyım! İşte telefonsuz yaşamak için bir rehber.
OKUMAYA DEVAM ET
Merhaba! Benim adım Beril. Bugün çok heyecanlıyım çünkü ilk defa bir tiyatro oyununa gidiyorum. Sabah erken kalkıyorum ve kahvaltı yapıyorum. Kahvaltıda peynir, zeytin, yumurta ve ekmek yiyorum. Çay içiyorum ve biraz meyve yiyorum. Sonra sarı, güzel bir elbise giyiyorum ve saçımı tarıyorum. Saat 10.00’da arkadaşım Elif ile buluşuyorum. O da çok mutlu görünüyor. Birlikte yürüyerek tiyatroya gidiyoruz çünkü tiyatro salonu evimize çok yakın. Hava bugün çok güzel, güneş parlıyor ve hafif bir rüzgar esiyor. Yolda tiyatro hakkında konuşuyoruz.
OKUMAYA DEVAM ET
