Dün öğlen saatlerinde İspanya ve Portekiz’de büyük bir elektrik kesintisi yaşandı. Milyonlarca insan elektriksiz kaldı. Metro, tren, trafik ışıkları ve internet aniden durdu. Akşamdan itibaren enerji yavaş yavaş geri geldi. Bu sabah iki ülkede elektriğin neredeyse tamamı tekrar verildi. Yetkililer sebebi araştırıyor; ilk bilgilere göre Fransa hattındaki bir arıza zincirleme çöküşe yol açtı.
HABERİN DEVAMI
BOTTO küçük bir kasabada yaşayan neşeli bir gençti. Her ayın ilk haftası, işi çıkışında köşedeki bayiden piyango bileti almayı severdi. Ona göre bu ince kâğıt, büyük hayallerin anahtarıydı. Bir sabah kahvesini yudumlarken televizyonda piyango sonuçlarını gördü. Sayılar, cebindeki biletle aynıydı! Botto’nun kalbi hızla attı. “Milyarder oldum!” diye bağırdı, sonra hemen telefonundan numaraları yeniden kontrol etti ve sonuçları küçük bir kâğıda not etti. Emin olunca annesini aradı, “Anne, artık borç kalmadı!” dedi heyecanla. Komşu Ayşe teyze balkondan sordu: “Ne oldu evladım?” Botto gülerek, “Başıma talih kuşu kondu!” diye cevap verdi.
BOTTO hemen hayal kurmaya başladı. Ailesine geniş, bahçeli bir ev, en yakın arkadaşına okuma kulübü olan bir kafeterya. İş yerinde sıkılan arkadaşlarına da “Artık çalışmanıza gerek yok, ben sizi desteklerim” dedi. Evine döndüğünde büyük bir defter açtı ve dileklerini tek tek yazdı: yeni bir araba, Kapadokya’da balon turu, babasına balıkçı teknesi, annesine seramik atölyesi, kardeşine üniversite harcı, mahallenin kütüphanesine bilgisayar. Hayaller büyüdükçe BOTTO’nun yüzü de parlıyordu. Akşam, mahalle lokantasında küçük bir kutlama yemeği verdi. Komşular şaşkın, BOTTO mutlu ve cömertti; masadaki herkes çorba, kebap ve tatlı yedi. BOTTO garsona yüklü bir bahşiş bıraktı. Masadan kalkarken “Nasılsa yarın Ankara’ya gidip ödülümü alacağım” diyordu sürekli. O gece uyku girmedi gözüne. Çantasında bilet, başucunda hayallerle sabahı bekledi. Yastığa başını koyduğunda “Yeni hayatım beni çağırıyor” diye mırıldandı ve gözlerini kapattı, ama kalbi sabaha kadar adeta dans etti.
Ertesi gün ilk otobüse bindi. Yol boyunca camdan dışarı baktı, tarlalar ve dağlar geçerken geleceğini düşündü. Yanındaki yaşlı adamla sohbet etti, “Gençlikte umut iyidir,” dedi adam, BOTTO başını salladı. Piyango idaresinin cam kapısından içeri girerken yüzünde kocaman bir gülümseme vardı. Görevli kadın bileti inceledi, bilgisayara baktı ve başını üzüntüyle salladı. “Üzgünüm,” dedi yumuşak bir sesle, “bu bilet geçen ayın çekilişine ait.” BOTTO’nun anteni titredi. Kulakları uğuldadı. Bir an elindeki küçük ve artık değersiz kâğıda baktı. Hayallerinin kapısı kapanmıştı. Yine de derin bir nefes aldı. “Demek ki tarihleri dikkatli okumalıymışım,” diye mırıldandı. Akşam kasabasına döndüğünde eski işine geri gitti, arkadaşlarından özür diledi ve annesinin yaptığı çorbayı sessizce içti. Ama umut bitmedi. Ertesi sabah maaşını alınca yine bayiye gitti. Yeni ve taze tarihli bir piyango bileti aldı, gözlerini kısarak tarihe baktı ve gülümsedi. “Belki bir gün,” diye fısıldadı, “doğru zamanda, doğru biletle.” Ardından havada süzülerek işe gitti, cebinde umut, aklında dersle.
Yağmur pazar sabahı pencereye vurur, şehir yavaşlar. Ben bu yavaş sabahları severim. Mutfağa giderim, sıcak bir kahve yaparım. Kahvenin kokusu evi sarar ve beni sakinleştirir.
HİKAYENİN DEVAMI
Hande altı yaşında. O küçük bir kız. Onun sarı saçları var. Onun en iyi arkadaşı kahverengi bir köpek. Köpeğin Pincho.
Hande, Pincho ile her gün parkta oynuyor. Pincho topu çok sever. Koşuyor, zıplıyor ve topu yakalıyor. Ama bir gün Pincho hiç oynamıyor. Yatıyor ve üzgün görünüyor. Hande çok üzülüyor.
HİKAYENİN DEVAMI
BOTTO yaz aylarında Bodrum’a geldi. Hava sıcak, deniz masmaviydi. BOTTO tabii ki denize hiç girmedi ama gündüzleri plajda yürüdü, akşamları limanda ışıkları izledi. Bir sabah güneş doğmadan önce uyandı ve limana gitti. Tahta iskelede yaşlı bir balıkçı vardı. Adı Hasan’dı. Elinde uzun bir olta, yanında küçük bir kova vardı.
HİKAYENİN DEVAMI
Oğuz her sabah saat yedide uyanıyor. Alarm çalıyor ve Oğuz hemen gözlerini açıyor. Yatağından kalkıyor, perdeleri açıyor, taze hava içeri giriyor. Banyoya gidiyor, yüzünü yıkıyor, dişlerini fırçalıyor, saçını tarıyor. Mutfakta kahve hazırlıyor, peynirli tost yapıyor ve küçük masada kahvaltı ediyor. O sırada radyoda yavaş bir müzik dinliyor. Kahvaltıdan sonra küçük sırt çantasını hazırlıyor, kimlik kartını, anahtarını, su şişesini ve not defterini kontrol ediyor. Oğuz eczacı. O saat sekizde evden çıkıyor, caddede yürüyerek eczaneye gidiyor.
HİKAYENİN DEVAMI
Mateo, Arjantin’de küçük bir kasabada yaşıyordu. Ödevi yoksa bazen parka gidip fotoğraf çekiyordu. Mateo müziği de çok seviyordu, özellikle de eski şarkıları. Fotoğraf çekerken telefonundan müzik dinliyordu. Bir anda, yaşlıca bir adam geldi. Adamın üzerinde eski kiyafetler vardı. Siyah bir ceket ve şapka takıyordu.
HİKAYENİN DEVAMI
Küçük bir İspanyol kasabasında Paskalya hazırlıkları başlamıştı. Okulun bahçesi renkli yumurtalarla doluydu. Çocuklar her yılki gibi bu sene de Paskalya Tavşanı kostümlü sürpriz kişiyi merak ediyordu. Ama bu yıl bir sorun vardı: Kostüm kayıptı!
HİKAYENİN DEVAMI
