Murat: Arkadaşlar, sonunda taşınmayı bitirdik. Uff! Bu taşınma işi ne zor bir şeymiş!

Ceyda: Haklısın Murat. Ben hayatımda bu kadar çok eşya taşıdığımı hatırlamıyorum. Bir de sürekli bir şeyler kayboluyor. Mesela şu an televizyon kumandası nerede, bilmiyorum!

Serkan: Kumanda mı? En son mutfakta, buzdolabının içinde gördüm. Nasıl girdi oraya, gerçekten bilmiyorum.

Ceyda: Ne? Buzdolabının içinde mi? Cidden mi?! O kadar yorgundum ki, sanırım yanlışlıkla koymuşum oraya.

Murat: İşte taşınmanın klasik sorunu. Aşırı yorgunluk ve sonuç: kafa karışıklığı. Ben de telefonumu kolilerin birinin içine koymuşum. Tam iki saat aradım, en sonunda nereden çıktı, dersiniz?

Ceyda: Bilmem?!

Murat: Çorapların kutusundan. İnanabiliyor musunuz?

Serkan: Siz iyiymişsiniz yine! Benim yatağımı taşırken kapıdan geçiremedik. Sonra demonte etmek zorunda kaldık. Ama bu sefer de tekrar monte edemedik. Mecburen dün gece yerde uyudum.

Ceyda: Ooo! Çok üzüldüm, Serkan. Bugün sana yardım edebiliriz. Üçümüz beraber hızlıca kurarız yatağı, merak etme sen!

Serkan: Harika olur, teşekkür ederim. Bu arada Murat, yeni mahalleyi nasıl buldun? Sevdin mi?

Murat: Mahalle çok güzel. Komşular çok cana yakın. Dün akşam üst kat komşumuz, bize “hoş geldiniz” demek için börek getirdi. Çok şaşırdım, gerçekten! Hâlâ böyle insanlar var, demek ki.

Ceyda: Ne kadar güzel bir davranış. Umarım ilerleyen günlerde tanışırız.

Serkan: Bu arada taşınırken başınıza komik bir şey geldi mi?

Ceyda: Evet, aslında. Taşınırken taşıma şirketinin çalışanları benim kedimi yanlışlıkla taşıma kutusuna koymuşlar. Bir baktım, Kırçıl ortada yok. Önce bir panik oldum, tabii. Neyse, sonra kutuların birinin içinden sesini duydum da, kurtardım hayvancağızı.

Murat: Ciddi misin? Neyse ki fark etmişsin.

Serkan: Bence taşınmak gerçekten insanın hayatındaki en garip tecrübelerden biri. Bu arada yeni evinizin en sevdiğiniz yanı ne oldu?

Ceyda: Balkonumuz çok güzel. Sabah kahvemi içerken denizi görebiliyorum. Manzara müthiş. Bu da bana enerji veriyor.

Murat: Salonumuz da oldukça geniş. Arkadaşlarımı davet etmek için sabırsızlanıyorum.

Serkan: Ben de evin sessizliğini çok sevdim. Eski evim çok gürültülüydü. Oh! Sonunda sakin sakin kitap okuyabileceğim.

Murat: Taşınmak zordu ama galiba hepimiz için çok iyi bir değişiklik oldu.

Ceyda: Kesinlikle katılıyorum. Yeni başlangıçlar güzeldir. Umarım bundan sonra her şey çok güzel olur bizim için.

Serkan: Bence öyle olacak. Birlikte çok güzel anılar biriktireceğiz, eminim.

Sorular

1. Murat telefonunu nerede bulmuş?
2. Serkan neden yerde uyumak zorunda kalmış?
3. Ceyda’nın kedisiyle ilgili taşınma sırasında ne olmuş?
4. Murat’ın yeni mahallede yaşadığı sürpriz neymiş?
5. Üç arkadaş yeni evlerinde en çok neyi sevmişler?