Eczaneye varıyor, ışıkları açıyor, kasayı kontrol ediyor. Rafları düzenliyor, ilaç kutularını sayıyor. Dokuzda ilk müşteri geliyor. Oğuz güler yüzle “Günaydın” diyor, reçeteyi alıyor, ilacı buluyor ve müşteriye veriyor. Gün boyunca birçok müşteri geliyor; Oğuz reçeteleri kontrol ediyor, soruları cevaplıyor, tansiyon ölçüyor, kan şekeri ölçüyor ve vitamin öneriyor. Telefonlar çalıyor; Oğuz telefona bakıyor, e‑postaları okuyor, siparişleri hazırlıyor.

Öğleyin, Oğuz kısa bir mola veriyor. Lokantadan mercimek çorbası alıyor, eczanesinde arkada, küçük bir odada yemeğini yiyor. Mola bitiyor ve tekrar tezgâha dönüyor. Yaşlı bir kadın ağrı kesici soruyor; Oğuz ona dikkatle açıklama yapıyor, dozajı anlatıyor. Öğleden sonra kargo geliyor, Oğuz yeni ilaç kutularını alıyor, raflara yerleştiriyor. Saat üçte genç bir adam geliyor, Oğuz onun kan şekerini ölçüyor. Şekeri çok yüksek. Genç adama, sonuçları sakin bir sesle açıklıyor.

Akşam saat yedide eczaneyi kapatıyor, kasayı sayıyor, kapıları kilitliyor. Parka uğruyor ve bankta on dakika oturuyor, çocukları izliyor, hafif rüzgârı hissediyor ve günü düşünüyor. Sonra markete uğruyor, sebze, yoğurt ve ekmek alıyor. Eve varıyor, rahat eşofmanlarını giyiyor. Mutfakta sebzeli omlet pişiriyor, televizyon seyrediyor ve yemeğini yiyor. Yemekten sonra balkon çiçeklerini suluyor, yumuşak bir caz müziği dinliyor ve her zaman ki gibi, biraz kitap okuyor, telefonunda arkadaşlarına mesaj yazıyor. Saat on birde dişlerini fırçalıyor, yatağa uzanıyor ve gözlerini kapatıyor. Oğuz derin bir nefes alıyor ve yeni gün için enerji topluyor.