(A1 Sesli Hikaye) Benim Evim Sokaklar

Benim adım Guguli. Evet, bu biraz garip bir isim. Ama ben de garip biriyim zaten. Ben bir evsizim ve dilenciyim. Bazen sokakta, bazen parklarda yaşıyorum. Evet, evsizim ama her yer benim evim.

Sabah erken uyanıyorum. Bir kartonda oturuyorum, boş bir kase koyuyorum ve bekliyorum. Belki bazı insanlar para veriyorlar ama birçok insan hızlı hızlı yürüyor, geçiyor. Kimse bana bakmıyor. Yine de ben umudumu kaybetmiyorum. Gülmek istiyorum. Birileriyle konuşmak istiyorum. Bazen biri duruyor. Para vermek istemiyor ama gülümsüyor. Bu bile bana yetiyor. Bazen küçük bir çocuk bana “merhaba” diyor. Çok tatlı! Annesi biraz ekmek veriyor. Mutlu oluyorum. Artık karnım aç değil.

Bazı günler yağmur yağıyor. Herkes gibi ben de ıslanmak istemiyorum. Bir ağacın altına gidiyorum. Bekliyorum. Bir gün gerçek bir evim olsun istiyorum. Sıcacık bir oda… Elimde bir bardak ballı çay. Ama şimdilik her yer benim evim. Uyumak istiyorum ve parka gidiyorum.

Türkçeİspanyolcaİngilizce
evsizsin techohomeless
dilencimendigo/abeggar
yaşamakvivirto live
erkentempranoearly
uyanmakdespertarseto wake up
kartoncartóncardboard
boşvacío/aempty
kasecuencobowl
beklemekesperarto wait
paradineromoney
vermekdarto give
gülmeksonreírto smile
konuşmakhablarto talk
çocukniño/achild
annemadremother
ekmekpanbread
mutlufelizhappy
hambriento/ahungry
yağmurlluviarain
ıslanmakmojarseto get wet
ağaçárboltree
gerçekrealreal
odahabitaciónroom
çaytea
parkparquepark

Discover more from Turco Conmigo Club

Subscribe to get the latest posts sent to your email.

Deja un comentario