Neval, “ReMemory” binasının önünde durduğunda gökyüzü kurşun rengindeydi. Elindeki küçük dijital bir formla titriyordu; içinde sadece bir satır yazıyordu: “Anınızı yüklemeye hazır mısınız?”

Gözlerini kapattı. Yıllar öncesine ait bir görüntü beliriverdi zihninde: mavi bir atkı, karla kaplı bir tramvay durağı ve gülümseyen bir çift göz. Doruk’tu bu. İlk ve belki de son kez âşık olduğu adam. O gün, Doruk gitmişti. Son sözleri hâlâ kulağında çınlıyordu: “Unutursan daha kolay olur, Neval.” Neval, o anıyı yıllardır zihninde bir kutuya saklamıştı; açmaya cesareti yoktu. Ama şimdi, artık silmek istiyordu.

Resepsiyondaki görevli, cam gibi parlayan tableti ona doğru uzattı. “Anıyı yüklemek için sadece düşünmeniz yeterli,” dedi. “Zira ZAI, duygusal dalgaları okuyor.”

ZAI, yani Zihinsel Anı İşleyici. Duyguları ayrıştırmakla görevli, ileri düzey bir yapay zekâydı. Neval kapsüle oturdu. Düşünmeye başladı ama sistem birden durdu. Ekranda şu uyarı çıktı: “Duygu çakışması tespit edildi. Anı silinemiyor.”

“Ne demek bu?” diye sordu Neval, sesi hafif titreyerek.

Görevli omuz silkti. “Bazı anılar, yalnızca bilgi değil, kimliğin bir parçasıdır. Böyle durumlarda ZAI, anıyı silmeyi etik bulmaz.”

Neval birden sinirlendi. “Ben silinmesini istiyorum, ya! Önemli olan bu değil mi?”

Bu kez ZAI’nin sesi duyuldu, yapay ama yumuşaktı: “Anınızda yalnızca hüzün yok. Pişmanlıkla karışık bir umut, acıyla örtülü bir sevinç var. Silersem, sizi eksiltirim.”

Neval sustu. İçinden bir şey kırılıp yerine oturdu sanki. Anladı ki, anılar, sadece geçmişe ait değildi; bugünü de belirliyordu.

Kapsülden çıktığında yüzünde garip bir huzur vardı. Belki de unutmadan yaşamak gerekiyordu. Belki de bazı anılar, silinmemeli ama yeniden anlamlandırılmalıydı.

SORULAR

1. Neval neden ReMemory binasına gidiyor?
2. Doruk’un Neval için nasıl bir anlam taşıyor?
3. ZAI neden anıyı silmeyi reddediyor?
4. Hikayenin sonunda Neval’in duyguları nasıl değişiyor?